ميان همهء افراد و اصناف ، ارتباط دارد . طرفداران و مخالفان علويين در حقيقت طرفداران و مخالفان همين اصل بودند . 2 . داستان هرمزان و عبيدا لله بن عمر و اصرار على عليه السلام كه بايد عبيدا لله قصاص شود ، ايضاً خطابهء على عليه السلام در آغاز خلافت و مخالفت مخالفين على عليه السلام با همين اصل پيوستگى دارد . معاويه كوشش كرد كه اين تبعيض و تفاوت را تثبيت كند . قيام ايرانيان عليه امويان و پيدايش شعوبيه كه به نام « اهل التسويه » ناميده مىشدند ، با اين اصل مرتبط است . 3 . منصور به نقل جرجى زيدان در جلد 4 ، صفحهء 188 ( ظ ) درصدد تضعيف اعراب برآمد . قثم بن على بن عبدا لله بن عباس ميان سپاهيان مضر و يمانى تفرقه انداخت . عرب از عباسيان دل خوشى نداشتند و عباسيان از اعراب . ابراهيم الامام به نقل جرجى زيدان ، جلد . . . بخشنامه كرد كه زبان عربى به ايرانيان نياموزند و ايرانيان زبان خود را حفظ كنند . وزراى ايرانى به نقل جرجى زيدان حامى علويان بودند . داستان يعقوب بن داود ( جرجى زيدان ، جلد 4 ، صفحهء . . . ) ، ايضاً جريان سقوط برامكه به عقيدهء جرجى زيدان با حمايت از علويان ارتباط داشت . موضوع ولايت عهد على بن موسى الرضا يكى از حوادث مربوط به اين قضاياست . 4 . مادر مأمون به نقل التنبيه و الاشراف صفحهء . . . و مروج الذهب جلد 2 ، صفحهء 316 بادغيسى بود . 5 . فضل بن سهل سرخسى كه سابقاً مجوسى بود و به دست مأمون مسلمان شد ، به عقيدهء جرجى زيدان مشوّق مأمون به ولايت عهد حضرت رضا بود . 6 . فضل بن ربيع طرفدار عرب و فضل بن سهل طرفدار ايرانيها بود . 7 . عباسيان ( به قول جرجى زيدان ) اسرار خود را كتمان